Bsc

18 juni 2026

Bachelor of Science

Vandaag haalde ik mijn Bachelor Psychologie aan de Open Universiteit. 🎓🧠🎉

Een papiertje waar ik 27 jaar over gedaan heb, waarvan 6 jaar en 9 maanden daadwerkelijk studerend. Zes van deze jaren naast minimaal 32 uur werken en de eerste 3 jaar nog een andere opleiding ernaast. Na het behalen van mijn propedeuse (na 4 jaar) om praktische redenen gestopt.

Tijdens corona opnieuw opgepakt en weer in de kast tijdens het vak Seksuologie. Ik kwam vol in de weerstand. Gaandeweg kon ik voelen dat het niet alleen de weerstand was tegen een diploma waarvan ik het gevoel had dat ik mijn vader moest bewijzen dat ik het kon. Zonder hulp van hem. Op het niveau wat hij voor ogen had.

Er lag nog een laag daaronder. Hiervoor moest ik een reis in mezelf maken. Zo kwam ik bij ervaringen van toen ik 2 was. Ont-dekte in mijzelf dat ik seksueel misbruikt ben door een “oom”. Zo werd hij genoemd, deze buurman van verderop. Ik had geen bewuste herinneringen aan het misbruik. Logisch want je gaat als kind in de regel pas bewuste herinneringen aanmaken rond je 3^e levensjaar. Hij overleed toen ik 3,5 jaar was. Er bleken wel herinneringen in mijn lijf.

Zo reageer ik bijvoorbeeld mijn leven lang al afwerend als iemand van achter vandaan een arm om mijn schouder legt. Soms niet in gedrag trouwens, ik heb me ook sociaal wenselijk aangepast. Maar innerlijk wel. Door te begrijpen dat dit voor mij GEVAAR betekende en (onder andere) dàt te onderzoeken kwamen er gevoelsherbelevingen, veel fysieke sensaties en veel verdriet los.

Wat ben ik dankbaar voor de methodiek IZR waardoor ik kan doorvoelen wat dit alles voor mij betekend heeft en nog betekent. Wat ben ik dankbaar waar ik nu sta 💚 en voor de mensen die mij steunen in mijn proces ❤️

Ik rondde mijn Bachelor af met het vak Seksuologie.

Vandaag.…is op meerdere manieren een eerbetoon, vooral aan mezelf.

Ik leer verder, maar niet met de master. Mijn hart ligt voor nu minder bij de wetenschap en meer bij ervaringsgerichte, integrerende benaderingen.

Maar voordat ik verder ga leren vier ik eerst waar de reis die ik te maken had me heeft gebracht. En dat op een manier die bij me past 🎉🎶

Corina,

Mens

Systemisch coach

IZR-practitioner met expertise op hechting en trauma

Bsc Psychologie 🎓🎉

Psychosociaal Therapeut i.o. 😉

< Ouder bericht

Nieuwer bericht >

Volg je hart

Een muur vol persoonlijkheid

door duda-wsm • 30 juli 2026

Een muur vol persoonlijkheid Ja een gekke titel. Mensen die wel eens in mijn werkruimte zijn geweest weten dat in de ene ruimte een muur is met allerlei groene verfsplashes erop. Sommige in een vorm, sommige niet, kris kras, golvend, gebundeld. In die tijd dat ik deze ruimte ging huren leek het me leuk iets geks te doen, wat niemand had. Heb er veel verschillende reacties op gehad. Variërend van “je bent gek” (mijn geliefde hubbie 😊😊) naar “prachtig, het maakt iets los in mij”. En daartussenin veel “ben je nog verf aan het testen?” En ik dacht dat ik het ook daarom gedaan had “dat het iets los maakt”. Soms gaf het me zelf ook een gevoel van ongemak als ik met een druk hoofd, overprikkeld binnenkwam. Dat wilde ik ze wel even uitstuffen. En dat ongemak heeft ook wel wat vind ik. Als coach zoek je samen met iemand het ongemak op juist om verder te komen. In de veilige zone ontwikkelen we niet, daar zijn we al. Het heeft een tijd geduurd voordat ik doorhad dat deze muur ook voor iets anders stond: de gefragmenteerdheid in mij. Klinkt natuurlijk lekker vaag, maar hear me out, it makes sense. Zoals ik in mijn vorige blog schreef ben ik nog niet heel lang op de hoogte van jonge verwondingen in mij, die een spoor hebben achtergelaten. Waardoor ik sommige dingen uit mijn geschiedenis nog niet zo goed snapte van mezelf. Kon ik heel lang over nadenken maar bleef ik cirkeltjes denken of kwam elke keer op dezelfde conclusie “ik weet het gewoon niet”. Nu ik de rode draad van mijn (hechtings)geschiedenis ken, begrijp en doorvoeld heb kan ik al die puzzelstukjes op zijn plek leggen. Nu snap je misschien waar ik naar toe wil met de verfsplashes/puzzelstukjes op de muur. Die stonden onbewust ook daarvoor. Voor dat wat ik nog niet kende van mezelf. Wat ik zo spannend vond dat ik het diep in mij weggestopt had. En nu ik deze puzzelstukjes heb opgepakt, bekeken (okee, heel eerlijk, ook veel om gehuild 😏) voel ik dat ze op zijn plek gevallen zijn. En elke keer als ik deze ruimte binnenkwam met de splashes voelde ik “Dit klopt niet meer”. Met dank aan een collega die een duwtje in de rug gaf om gewoon te gaan verven, heb ik de verfroller opgepakt en aan de slag gegaan. Het resultaat mag er zijn: een mooie egale muur. Ik verheug me erop om na mijn zomervakantie hiervan te genieten, te voelen dat het klopt met mijn innerlijke wereld. Maar eerst ga ik heerlijk genieten van de zomerweken en vakantietijd. Wens jullie een goed zomer met veel rust, liefde, lol, zon en alles waar je maar blij van wordt. Lieve groet, Corina