De imperfectie omarmen

27 februari 2026

De imperfectie omarmen

Afgelopen maandag hebben Vanessa en ik ons weer verdiept in het thema suïcidegedachten voor onze groep Waar het stil mag zijn. Hier zijn we richting het eind van de voorbereidingen aan het gaan.

Deze groep is voor jongvolwassenen van 16-27 jaar die suïcidegedachten ervaren en bereid zijn hun gedachten en gevoelens te onderzoeken. Hoe is de wanhoop ontstaan? Is de schaamte die je voelt alleen van jou? Of vertelt dit ook een ander verhaal? Wanneer voel je radeloosheid? Welk deel van jou wil dood? Is er ook een deel dat wil leven?

Met IZR, Interaktieve Zelf-Resonantie, kunnen de jongvolwassenen hun eigen innerlijke dynamieken en ambivalentie onderzoeken in 7 bijeenkomsten. En tegelijkertijd in contact zijn met anderen die soortgelijke gevoelens en gedachten ervaren.

In de laatste bijeenkomst is er de gelegenheid om andere belangrijke personen uit te nodigen. Deze bijeenkomst zal samen met de deelnemers vormgegeven worden.

Bijzonder mooi om met aandacht, finesse, in ruggenspraak met en mede-geïnspireerd door anderen een programma op te zetten ❤️

Elke keer indrukwekkend en verdiepend om hiermee bezig te zijn. Ook verstillend; ook bij ons mag het stil zijn.

Ook start ik in april met maandelijkse online bijeenkomsten Binnen Ontdekken voor mensen die de deur niet meer goed uit durven, last hebben van angsten, zorgen en/of paniekaanvallen. Ook om daarin je eigen binnenwereld te ontdekken.

Zo mochten Ingrid en ik de laatste voorbereidingen treffen voor de groep De wijsheid van je lichaam die we gaan starten in april 🩶. Speciaal voor mensen die overbelast dreigen te raken of al zijn, burn-outklachten ervaren. Ook wij ontdekken weer nieuwe sensaties in onszelf. Zo hebben wij dit filmpje erover gemaakt. Allebei hebben we een uitdaging in zichtbaar worden en plek innemen. En we voelden dat we voldoende bedding in onszelf hadden om de uitdaging aan te gaan.

Het was mooi om deze nieuwe ervaring op te mogen doen en hierbij veiligheid in onszelf te verankeren voor andere momenten van zichtbaarheid ❤️🧠

Zo werkt het ook in de groep die we starten: werken op jouw tempo, verbinding leggend met anderen en jezelf leren voelen en begrijpen en vooral ook serieus nemen. En je signalen als wijsheid aan te nemen en te ontdekken wat het je wil vertellen: plezier, angst en alles wat daartussen zit.

Het filmpje tja…onze zoon zou zeggen…”Er is nog ruimte voor verbetering”, maar voor een tweede take van een eerste filmpje… En als het gaat over nieuwe ervaringen opdoen, het lukte zelfs met minimale spanning. En natuurlijk heb ik het gevoel niet de gehele kern verteld te hebben en zijn er geluiden en vind ik iets van mezelf.

Voor iemand die opgegroeid is met grappen (èn een impliciete boodschap) zoals “Een 7 is 3 punten te weinig. Een 8 is 2 punten te weinig” ben ik bijl dat ik in alle oprechtheid kan zeggen: “Ik omarm de imperfectie”. Klik hier voor het filmpje.

Exact dat gun ik jou ook: dat je je eigen imperfectie kunt omarmen💜💚🖤

Zien we jou in één van de groepen?

Liefs Corina

< Ouder bericht

Nieuwer bericht >

Volg je hart

Een muur vol persoonlijkheid

door duda-wsm • 30 juli 2026

Een muur vol persoonlijkheid Ja een gekke titel. Mensen die wel eens in mijn werkruimte zijn geweest weten dat in de ene ruimte een muur is met allerlei groene verfsplashes erop. Sommige in een vorm, sommige niet, kris kras, golvend, gebundeld. In die tijd dat ik deze ruimte ging huren leek het me leuk iets geks te doen, wat niemand had. Heb er veel verschillende reacties op gehad. Variërend van “je bent gek” (mijn geliefde hubbie 😊😊) naar “prachtig, het maakt iets los in mij”. En daartussenin veel “ben je nog verf aan het testen?” En ik dacht dat ik het ook daarom gedaan had “dat het iets los maakt”. Soms gaf het me zelf ook een gevoel van ongemak als ik met een druk hoofd, overprikkeld binnenkwam. Dat wilde ik ze wel even uitstuffen. En dat ongemak heeft ook wel wat vind ik. Als coach zoek je samen met iemand het ongemak op juist om verder te komen. In de veilige zone ontwikkelen we niet, daar zijn we al. Het heeft een tijd geduurd voordat ik doorhad dat deze muur ook voor iets anders stond: de gefragmenteerdheid in mij. Klinkt natuurlijk lekker vaag, maar hear me out, it makes sense. Zoals ik in mijn vorige blog schreef ben ik nog niet heel lang op de hoogte van jonge verwondingen in mij, die een spoor hebben achtergelaten. Waardoor ik sommige dingen uit mijn geschiedenis nog niet zo goed snapte van mezelf. Kon ik heel lang over nadenken maar bleef ik cirkeltjes denken of kwam elke keer op dezelfde conclusie “ik weet het gewoon niet”. Nu ik de rode draad van mijn (hechtings)geschiedenis ken, begrijp en doorvoeld heb kan ik al die puzzelstukjes op zijn plek leggen. Nu snap je misschien waar ik naar toe wil met de verfsplashes/puzzelstukjes op de muur. Die stonden onbewust ook daarvoor. Voor dat wat ik nog niet kende van mezelf. Wat ik zo spannend vond dat ik het diep in mij weggestopt had. En nu ik deze puzzelstukjes heb opgepakt, bekeken (okee, heel eerlijk, ook veel om gehuild 😏) voel ik dat ze op zijn plek gevallen zijn. En elke keer als ik deze ruimte binnenkwam met de splashes voelde ik “Dit klopt niet meer”. Met dank aan een collega die een duwtje in de rug gaf om gewoon te gaan verven, heb ik de verfroller opgepakt en aan de slag gegaan. Het resultaat mag er zijn: een mooie egale muur. Ik verheug me erop om na mijn zomervakantie hiervan te genieten, te voelen dat het klopt met mijn innerlijke wereld. Maar eerst ga ik heerlijk genieten van de zomerweken en vakantietijd. Wens jullie een goed zomer met veel rust, liefde, lol, zon en alles waar je maar blij van wordt. Lieve groet, Corina