Een ontdekkingsreis

14 december 2024

Een foto met een verhaal

In mijn vorige blog schreef ik over zichtbaar worden. Voor mij een hele ontdekkingsreis. Ik kom er veel in tegen. Kon mezelf waarlijk ontmoeten in alle facetten.

Eindelijk een fotoshoot gedaan. En o wat vond ik het spannend. Ik draag nooit make-up maar wilde wel een extra sparkle dus visagie erbij. Wilde de shoot bij Tamara van My Objective, zij is mijn oude buurvrouw en ik weet dat zij de mens op de foto zet. En dat wilde ik. Bij binnenkomst zei ik “als je boe tegen me zegt ga ik huilen”. Dat eerst maar even gedaan, even de spanning er wat meer af. Het grappige was dat ik in de weken ervoor echt in mijn kracht stond en voelde dat ik wilde shinen. De tijd was aangebroken, zo voelde het wel. Dat heeft wel even geduurd, want al 2 jaar terug (!!) na mijn inschrijving bij de KvK appte ik Tamara dat ik een shoot wilde maar eerst ideeën op wilde doen. Het was een lang proces van zichtbaar worden waar voor mij nog meer mee samenhing: een keus maken in mijn eigen welzijn, kunnen zijn met de zelfveroordeling die ik mezelf opleg als ik mezelf (op een foto) zie, zichtbaar worden en zijn op andere gebieden. En ook life-events kwamen tussendoor. Waaronder mijn man die vorig jaar begin december een ruiterembolie kreeg. Gelukkig gaat het hem inmiddels een stuk beter! Het was me wel een jaar, 2024 moet ik zeggen.

Een jaar met allerlei ontdekkingen op liefde, gezondheid, angst, zelfzorg, blijdschap, uitdagingen, struggels in mezelf, dankbaarheid. Dat laatste voel ik als ik terugkijk. Hoe moeilijk sommige dingen ook waren, ik kijk erop terug in dankbaarheid. En met een nieuwsgierigheid naar wat gaat komen. Er valt nog zoveel te ont-dekken in mezelf en in de wereld. Een mooi gesprek met een voorganger herinnert me aan mijn missie: “Jij bent je eigen ik aan het ont-dekken en helpt anderen hun eigen verborgen, weggestopte delen van zichzelf, van hun ik, te ontdekken”

Dat is waar ik me in 2025 op ga richten: dat iedereen zich vrij mag voelen om er te zijn met alle zwaarte, liefde, moeilijkheid, dingen die we liever niet van onszelf willen erkennen, prachtigheid en kracht!

Er staat al veel op de kalender wat daar verband mee houdt.

Ontmoet ik jou op één van deze momenten? Kunnen we samen ontdekken!

Fijne feestdagen allemaal en een gezond en liefdevol ❤️ 2025

< Ouder bericht

Nieuwer bericht >

Volg je hart

Een muur vol persoonlijkheid

door duda-wsm • 30 juli 2026

Een muur vol persoonlijkheid Ja een gekke titel. Mensen die wel eens in mijn werkruimte zijn geweest weten dat in de ene ruimte een muur is met allerlei groene verfsplashes erop. Sommige in een vorm, sommige niet, kris kras, golvend, gebundeld. In die tijd dat ik deze ruimte ging huren leek het me leuk iets geks te doen, wat niemand had. Heb er veel verschillende reacties op gehad. Variërend van “je bent gek” (mijn geliefde hubbie 😊😊) naar “prachtig, het maakt iets los in mij”. En daartussenin veel “ben je nog verf aan het testen?” En ik dacht dat ik het ook daarom gedaan had “dat het iets los maakt”. Soms gaf het me zelf ook een gevoel van ongemak als ik met een druk hoofd, overprikkeld binnenkwam. Dat wilde ik ze wel even uitstuffen. En dat ongemak heeft ook wel wat vind ik. Als coach zoek je samen met iemand het ongemak op juist om verder te komen. In de veilige zone ontwikkelen we niet, daar zijn we al. Het heeft een tijd geduurd voordat ik doorhad dat deze muur ook voor iets anders stond: de gefragmenteerdheid in mij. Klinkt natuurlijk lekker vaag, maar hear me out, it makes sense. Zoals ik in mijn vorige blog schreef ben ik nog niet heel lang op de hoogte van jonge verwondingen in mij, die een spoor hebben achtergelaten. Waardoor ik sommige dingen uit mijn geschiedenis nog niet zo goed snapte van mezelf. Kon ik heel lang over nadenken maar bleef ik cirkeltjes denken of kwam elke keer op dezelfde conclusie “ik weet het gewoon niet”. Nu ik de rode draad van mijn (hechtings)geschiedenis ken, begrijp en doorvoeld heb kan ik al die puzzelstukjes op zijn plek leggen. Nu snap je misschien waar ik naar toe wil met de verfsplashes/puzzelstukjes op de muur. Die stonden onbewust ook daarvoor. Voor dat wat ik nog niet kende van mezelf. Wat ik zo spannend vond dat ik het diep in mij weggestopt had. En nu ik deze puzzelstukjes heb opgepakt, bekeken (okee, heel eerlijk, ook veel om gehuild 😏) voel ik dat ze op zijn plek gevallen zijn. En elke keer als ik deze ruimte binnenkwam met de splashes voelde ik “Dit klopt niet meer”. Met dank aan een collega die een duwtje in de rug gaf om gewoon te gaan verven, heb ik de verfroller opgepakt en aan de slag gegaan. Het resultaat mag er zijn: een mooie egale muur. Ik verheug me erop om na mijn zomervakantie hiervan te genieten, te voelen dat het klopt met mijn innerlijke wereld. Maar eerst ga ik heerlijk genieten van de zomerweken en vakantietijd. Wens jullie een goed zomer met veel rust, liefde, lol, zon en alles waar je maar blij van wordt. Lieve groet, Corina