Volg je,mijn hart

30 december 2023

Een terugblik op 2023 en vooruitkijken naar 2024

Zo de laatste week van het jaar is een mooie tijd voor bezinning. Althans dat vond ik vooraf. Een hele week vrij, top 2000 aan en lekker reflecteren. Het kwam er niet echt van. Ik bleef klusjes vinden om te doen. Zolder opruimen, studieboeken uitzoeken, verfspullen opruimen, huiskamer anders indelen. Ga zo maar door. Allemaal zinnige dingen, maar van reflecteren kwam het niet echt.

Ik ging me afvragen waarom dit zo ging. Toen bedacht ik me dat het wel een mechanisme is bij mij. Eerst structuur in mijn omgeving brengen voordat er structuur in mijn hoofd is. Want vanmorgen viel het op me tijdens het wandelen.

Ik wil mezelf dwingen om terug te kijken en vooruit te kijken, maar komt dat niet meer vanzelf als de tijd rijp is? Heb afgelopen jaar al meerdere momenten gehad waarin ik terugkeek. Ik schrijf regelmatig in een eigen reflectieverslag c.q. dagboek.

Voor mij gaat dit om controle: het vooruitkijken. Grip wil hebben op wat komt. Plannen maken.

Maar vanmorgen werd het me helder: ik heb me over te geven. Over te geven aan dat wat komt.

Wat het universum (voor mij: God) mij brengt in het komende jaar. Dat ik er geen invloed op heb bleek paar weken terug toen mijn man Leo een ruiterembolie kreeg. En zo dun is het lijntje tussen leven en dood dus. Hij is door het oog van de naald gekropen. Het had zo anders af kunnen lopen. Dankbaar dat dat niet zo is!!

Dus ja...wat heb ik te regelen? Helemaal niets! Het wordt wel bepaald.

En natuurlijk heb ik nog wel me in te zetten. En dat gaat me altijd goed af. Vandaag de laatste hand gelegd aan een vernieuwde website. Zag tegen het werk op, maar eenmaal eraan begonnen viel het eigenlijk best mee.

En ook is het aan mij om in verbinding te blijven met mezelf en met het universum>> dat is een work-in-progress zal ik maar zeggen. Als ik doorschiet in het mezelf inzetten en dan raak ik uit verbinding met mezelf, dus altijd een zoektocht naar balans.

Nu ga ik lekker onthaasten en genietend van muziek de laatste dag van het jaar in.

Op naar een mooi, liefdevol 2024!

Lieve groet, Corina

Nieuwer bericht >

Volg je hart

Een muur vol persoonlijkheid

door duda-wsm • 30 juli 2026

Een muur vol persoonlijkheid Ja een gekke titel. Mensen die wel eens in mijn werkruimte zijn geweest weten dat in de ene ruimte een muur is met allerlei groene verfsplashes erop. Sommige in een vorm, sommige niet, kris kras, golvend, gebundeld. In die tijd dat ik deze ruimte ging huren leek het me leuk iets geks te doen, wat niemand had. Heb er veel verschillende reacties op gehad. Variërend van “je bent gek” (mijn geliefde hubbie 😊😊) naar “prachtig, het maakt iets los in mij”. En daartussenin veel “ben je nog verf aan het testen?” En ik dacht dat ik het ook daarom gedaan had “dat het iets los maakt”. Soms gaf het me zelf ook een gevoel van ongemak als ik met een druk hoofd, overprikkeld binnenkwam. Dat wilde ik ze wel even uitstuffen. En dat ongemak heeft ook wel wat vind ik. Als coach zoek je samen met iemand het ongemak op juist om verder te komen. In de veilige zone ontwikkelen we niet, daar zijn we al. Het heeft een tijd geduurd voordat ik doorhad dat deze muur ook voor iets anders stond: de gefragmenteerdheid in mij. Klinkt natuurlijk lekker vaag, maar hear me out, it makes sense. Zoals ik in mijn vorige blog schreef ben ik nog niet heel lang op de hoogte van jonge verwondingen in mij, die een spoor hebben achtergelaten. Waardoor ik sommige dingen uit mijn geschiedenis nog niet zo goed snapte van mezelf. Kon ik heel lang over nadenken maar bleef ik cirkeltjes denken of kwam elke keer op dezelfde conclusie “ik weet het gewoon niet”. Nu ik de rode draad van mijn (hechtings)geschiedenis ken, begrijp en doorvoeld heb kan ik al die puzzelstukjes op zijn plek leggen. Nu snap je misschien waar ik naar toe wil met de verfsplashes/puzzelstukjes op de muur. Die stonden onbewust ook daarvoor. Voor dat wat ik nog niet kende van mezelf. Wat ik zo spannend vond dat ik het diep in mij weggestopt had. En nu ik deze puzzelstukjes heb opgepakt, bekeken (okee, heel eerlijk, ook veel om gehuild 😏) voel ik dat ze op zijn plek gevallen zijn. En elke keer als ik deze ruimte binnenkwam met de splashes voelde ik “Dit klopt niet meer”. Met dank aan een collega die een duwtje in de rug gaf om gewoon te gaan verven, heb ik de verfroller opgepakt en aan de slag gegaan. Het resultaat mag er zijn: een mooie egale muur. Ik verheug me erop om na mijn zomervakantie hiervan te genieten, te voelen dat het klopt met mijn innerlijke wereld. Maar eerst ga ik heerlijk genieten van de zomerweken en vakantietijd. Wens jullie een goed zomer met veel rust, liefde, lol, zon en alles waar je maar blij van wordt. Lieve groet, Corina