Feest!

11 maart 2024

Beetje risico moet je durven nemen

FEEST!

Zoals je misschien al gelezen hebt op de site gaat Volg je hart verhuizen! De opening staat gepland op 1 juni!

Alleen het adres is al fantastisch: Zonnekracht 6 in Oude-Tonge.

Daar ga je toch al van stralen? Ik wel in ieder geval.

Ben nog wel een beetje voorbarig met de opening plannen, want de huidige eigenaar kan zijn verdieping pas misschien half mei verlaten. En het is al aantal keer uitgesteld. Dus beetje spannend is het wel.

MAAR ik dacht. Ik gooi het gewoon het universum is en vertrouw erop dat het universum mijn wens in de schoot laat vallen bij de huidige eigenaar. En dat het helemaal goed gaat komen!

Afgelopen maanden zelf ook verder een ontwikkeling doorgemaakt. Zit in de laatste fase van de opleiding rondom trauma & hechting voor groepsprocessen. Daar kom ik zelf ook dingen in tegen. Toen ik vorig jaar startte met de individuele variant heb ik (door het traumawerk) een hypothese gevormd dat ik een alleengeboren tweeling ben.

Toch duurde dat bijna een jaar voordat ik dit hardop uit durfde te spreken tijdens een opstelling. Want ja....ik had toch geen onomstotelijk wetenschappelijk bewijs van een arts. Nee, maar mijn lijf wist het wel. En vertelde het me. En het duurde bijna een jaar voordat ik het ECHT durfde te geloven. Terwijl: als je lijf het weet en je vertelt hoeveel meer wetenschappelijk bewijs heb je dan nodig?

Er vallen dingen op zijn plek: hoe ik al jaren weinig zin heb om mijn verjaardag te vieren. Verjaardagen van anderen ook vaak vergeet. Hoe ik in de zwangerschap van onze zoon Thomas een herbeleving had van mijn periode in de buik. Zonder dat ik het wist. Onbewust. Hoe ik nu pas begrijp waarom ik toen ook verdriet voelde en wist dat het niets met mijn hormonen te maken had. Ook niet wist hoe het wel zat. Hoe ik bij sommige specifieke teksten van nummers emotioneel werd (bijv. Muse-Resistance "I'll wait a thousand years just to see you smile again")

Hoe er iets verandert in mij nu ik deze kennis en deze gevoelens meer integreer. Mezelf meer begrijp.

Het maakte dat ik dacht: zo ik wil mijn verjaardag wel een keertje vieren.

Dus wat denk je: 1 juni niet alleen de opening, maar is ook nog mijn verjaardag, dus dubbel feest!

Snap je misschien ook dat ik na al deze bijzondere ervaringen en ontdekkingen het risico wel durf te nemen!

< Ouder bericht

Nieuwer bericht >

Volg je hart

Een muur vol persoonlijkheid

door duda-wsm • 30 juli 2026

Een muur vol persoonlijkheid Ja een gekke titel. Mensen die wel eens in mijn werkruimte zijn geweest weten dat in de ene ruimte een muur is met allerlei groene verfsplashes erop. Sommige in een vorm, sommige niet, kris kras, golvend, gebundeld. In die tijd dat ik deze ruimte ging huren leek het me leuk iets geks te doen, wat niemand had. Heb er veel verschillende reacties op gehad. Variërend van “je bent gek” (mijn geliefde hubbie 😊😊) naar “prachtig, het maakt iets los in mij”. En daartussenin veel “ben je nog verf aan het testen?” En ik dacht dat ik het ook daarom gedaan had “dat het iets los maakt”. Soms gaf het me zelf ook een gevoel van ongemak als ik met een druk hoofd, overprikkeld binnenkwam. Dat wilde ik ze wel even uitstuffen. En dat ongemak heeft ook wel wat vind ik. Als coach zoek je samen met iemand het ongemak op juist om verder te komen. In de veilige zone ontwikkelen we niet, daar zijn we al. Het heeft een tijd geduurd voordat ik doorhad dat deze muur ook voor iets anders stond: de gefragmenteerdheid in mij. Klinkt natuurlijk lekker vaag, maar hear me out, it makes sense. Zoals ik in mijn vorige blog schreef ben ik nog niet heel lang op de hoogte van jonge verwondingen in mij, die een spoor hebben achtergelaten. Waardoor ik sommige dingen uit mijn geschiedenis nog niet zo goed snapte van mezelf. Kon ik heel lang over nadenken maar bleef ik cirkeltjes denken of kwam elke keer op dezelfde conclusie “ik weet het gewoon niet”. Nu ik de rode draad van mijn (hechtings)geschiedenis ken, begrijp en doorvoeld heb kan ik al die puzzelstukjes op zijn plek leggen. Nu snap je misschien waar ik naar toe wil met de verfsplashes/puzzelstukjes op de muur. Die stonden onbewust ook daarvoor. Voor dat wat ik nog niet kende van mezelf. Wat ik zo spannend vond dat ik het diep in mij weggestopt had. En nu ik deze puzzelstukjes heb opgepakt, bekeken (okee, heel eerlijk, ook veel om gehuild 😏) voel ik dat ze op zijn plek gevallen zijn. En elke keer als ik deze ruimte binnenkwam met de splashes voelde ik “Dit klopt niet meer”. Met dank aan een collega die een duwtje in de rug gaf om gewoon te gaan verven, heb ik de verfroller opgepakt en aan de slag gegaan. Het resultaat mag er zijn: een mooie egale muur. Ik verheug me erop om na mijn zomervakantie hiervan te genieten, te voelen dat het klopt met mijn innerlijke wereld. Maar eerst ga ik heerlijk genieten van de zomerweken en vakantietijd. Wens jullie een goed zomer met veel rust, liefde, lol, zon en alles waar je maar blij van wordt. Lieve groet, Corina